food, wine & belgian beer

Hoi lieve bloggertjes,

Vorige week vrijdag is Jan dan toch gezwigt voor de talrijke oproepen en heeft hij zijn haar in een Melbouriaanse coupe laten snijden. En omdat ik niet kon achterblijven, heb ook ik mijn lange haren laten kortwieken. Efficiëntie en snelheid stonden blijkbaar niet in de half-Italiaanse kapper zijn woordenboek, want 4 uren en half later wandelde ik met een korte blonde coupe weer buiten. Ondertussen bleek er buitenlands bezoek te zijn gearriveerd in de vorm van Thomas en Bram die onderweg waren naar The Great Ocean Road en een pit-stop hielden in Melbourne. Met een paar glaasjes wijn in de hand brachten Thomas (met een compleet nieuwe garderobe) en Bram hun wilde avonturen van in de bergen (nude bar?), Sydney, Japan, ja zelfs Nieuw Zeeland (zucht). Na 3 dagen crashen op de slaapbank zijn ze verder getrokken richting Brisbane, alwaar Thomas onderweg nog een nieuwe surfplank+outfit ging shoppen (waar die het allemaal blijft halen is ons een raadsel). We willen ze dan ook nog eens langs deze weg bedanken voor een gezellig vlaams weekendje. Ongegeneerd tafelen en pintjes drinken zoals we dat kennen op onze zeldzame zomeravonden in België.

Wij hadden dat weekend ook een reservatie lopen bij een top-restaurant in Port Melbourne. Via het Food and Wine festival konden we voor 35 dollar/man een overheerlijk 2-gangen menu+wijn nuttigen (zie pics). Jan koos voor een kalfslapje en ik voor een aubergine-ricotta schotel. Huisbereid vanille-ijs met schijfjes sappige watermeloen overgoten in een kanneelsiroopje, en panna cotta met suiker versiering waren de afsluiters van een geslaagde lunch en het begin van een zeer zonnige warme dag.

Het afgelopen weekend was rustig* en zonnig waarin Jan zijn eerste Australische voetbalwedstrijd heeft gespeeld bij 30° én gewonnen (uiteraard zijn er enkele weken voorbereidingen vooraf gegaan). En ik ben, samen met Ingrid, succesvol op koopjesjacht geweest in Ridgemond. 'Halleluja' voor de lage dollarkoers want een paar fancy schoenen en 3 jurkjes voor 75 euro is wat ze hier 'definitely a bargain' noemen! 

*Maar toch nog even op dat 'rustig' terugkomen. Hoewel het persoonlijk rustig was, was het dit zeker niet in de straten rondom South Yarra. Want zoals wellicht geweten vonden gedurende 4 dagen de Formula 1 plaats in het Albertpark. Op nog geen 2km afstand van onze deur werden we elke morgen gewekt door de hoge tonen van ferrari's, mclarens, renaults en bmw's. Vergeten we ook zeker de doordringende geur van verbrand rubber niet. Jan is even gaan zien, maar een normaal gezien publiek park van 3 bij 1km was serieus hermetisch afgesloten. Hij kon ons enkel verzekeren dat op zo'n honderd meter, een F1 wagen redelijk wat lawaai maakt.

De volgende update zal er eentje zijn over de komst van Annelies en haar indrukken over Melbourne en daarna volgt er een zeer grote over onze trip naar Nieuw Zeeland (olé fricassee). 

Hasta la pasta amigos!

Dikke zoenen,

Liesbet en Jan

Soms zit het weer ook es tegen

Deze keer geen foto's van desolate zonnige stranden of culinaire hoogstandjes, maar een clipje van (wat voor jan de hoofdact was) WOLFMOTHER op het Sound Relief festival in Melbourne/Sydney

Zaterdag was het dus Sound Relief - een groot festival ter ere van de bushfires in Melbourne en de overstromingen in Sydney. De line up in sydney speelt niet echt een rol maar was grotendeels dezelfde als in Melbourne, alleen kwam coldplay daar een beetje de up-tight-britten uithangen en mochten wij genoegen nemen van Kings of Leon (say what??? uhu right, wankers)

Augie March - Bliss n Eso - Gabriella Cilmi - Hunters & collectors - jack johnson - jet - kasey chambers - kings of leon - liam finn - midnight oil - paul kelly - splitz enz - wolfmother.

Dit alles ging door in the MCG (Melbourne cricket Ground), een bescheiden stadium die 100.000 man kan wegzetten. Zaterdag tikten we dan ook af op een slordige 85.000 man. Met dat geld kan je al es een paar nieuwe bossen gaan plaatsen. We mochten ook een bezoekje verwachten van Kylie Minogue maar de trut stuurde haar zus, alhoewel, die twee gelijken zo goed op elkaar dat het toch evengoed ons kylie kon zijn. Hoedanook liet Minogue (wie het ook was) geen grote indruk na. Wie dat wel deed, en dat was een leuke verrassing, was skateboard legende Tony Hawk, die even langs kwam om Wolfmother aan te kondigen. Dit gezegd zijnde, laten we eens kijken hoe die laatste band het er vanaf bracht. Helaas was door het slechte weer iets mis met de boxen waar wij stonden, ach ja... You can't have it all

Portsea

Wine, dine and some more wine.

Iets in mij zegt dat we moeten stoppen met foto's te posten waar er een stralende zon op te zien is of waar één van ons badend in het zweet een kleur aan het opdoen is, terwijl jullie heden ten dagen elkander trachten warm te houden met gedateerde millets, moonboots en barbapapa oorverwarmers. Helaas! Die stem in mij is vakkundig geplet tussen nier en lever, ergo, we doen het lekker toch. Wat is anders het nut in het hebben van een BLOG?

...

Afgelopen weekend dachten we om naast onze 'kijkzin' ook onze smaak- en reukzin te verwennen met al het lekkers dat Melbourne ons te bieden heeft. Dat deden we in de regio die Mornington Peninsula heet, rechtsonder Melbourne. Het officiele startschot werd afgevuurd op de Sunny ridge farm waar je de aardbeien en bessen rechtstreeks van het veld mocht plukken (mits betaling bleek achteraf) en waar de chef er de lekkerste desserts mee creëert. We kochten ons dan ook enkele lekkere streekproductjes en het bleken ook niet de enigste te zijn, want we zakten verder af richting de wijnboerderijen. Gratis proeverijen waar de prijs per fles wel eens kon oplopen tot een 140$. Wij waren al tevreden met iets minder van prijs maar daarom nog niet van kwaliteit.

Red Hill estate was het mooist gelegen; glooiende wijngaarden met zicht op de baai en een aangesloten sterrenrestaurant. Daar kochten we een frisse witte en een felle rooie. Op naar de volgende, verder langs de baan, Tuck's ridge. Iets minder dan we verwacht hadden maar we hadden de lat dan ook heel hoog gelegd. We hadden dan ook in Montalto estate beland moeten zijn maar blijkbaar waren we 50m te vroeg ingeslaan. 

Enkele glazen lichter en een fles dessertwijn rijker hadden we onze vergissing ingezien (misschien begon de drank al te knagen) en reden we dus 50m verder naar Montalto estate, en dat was toch 'ne goeike'. Naast een zeer goede en gevarieerde keuze aan wijnen met een uitgesproken en gebalanceerd palet, verkochten ze ook uitmuntende olijfolie. We konden het dan ook niet laten de portefeuille een laatste maal om te keren en van dit alles een staaltje (lees: flessen) mee naar huis te nemen. Wodka controles kennen ze hier blijkbaar nog niet en 'al e chanse' dat de huurwagen een automatique was, dus daar moesten we ook al geen te harde inspanningen voor doen.

Zondag was een rustdagje, waar Liesbet het grote shoppingcentre van Melbourne een bezoekje bracht en Jan de gewonnen calorieën er met enkele partijtjes 'futsal' weer wist weg te werken. 

Maandag 9 maart was het hier Labour day, dus een extra dagje om de kust te verkennen. Opnieuw zakten we af naar Mornington Peninsula en daar voorbij, naar Portsea, het uiterste puntje van de baai. Daar ligt een prachtig natuurreservaat met enkel van de laatst overgebleven inheemse fauna en flora. Helaas, hebben we daar niet veel van kunnen zien want het gehele gebied bleek afgezet te zijn omdat een zootje ongeregelde bajonetten-janetten van de eerste en de tweede wereldoorlog vergeten waren hun hoogst ontplofbare rommel op te ruimen. Dus dat gebied zijn ze sinds 1981 aan het ontmijnen. Desondanks was dit wel zeer de moeite. Het deed ons denken aan een iets beter bewaard Normandië, met ook iets beter weer. Mochten de geällieerden hebben kunnen kiezen dan wist ik wel waar ze hadden willen landen - zie foto.

Na nog een mooi staaltje van amateur pornografie op de parking gezien te hebben - wished we didn't, want het waren lelijke tieners - beslisten we om de bagnol huiswaarts te sturen en de ondergaande zon tegemoet te rijden. Alweer een leuk geslaagd weekend.

Volgend weekend? Sound relief Festival ter ere van de Bushfire Victims, een festival met grote namen voor nog geen 40€ - EAT THAT SCHUURMANS -  met de reunies van onder meer Midnight Oil en Wolfmother. 

Catch u on da flipside, dudes

En het is weer tijd om kussen uit te delen

...deze keer zijn ze voor de Frans Vervoort! Een zeer gelukkige verjaardag vandaag en mocht er van die lekkere bananentaart over zijn ginder in hoboken, dan mag je (voor liesbet) altijd een stukje verschepen. Maak er een gezellige dag van en tot hoors. Dikke welgemeende verjaardagsknuffels. (dankzij ons moe hebben we een foto uit de oude doos bovengehaald - hehe)

gewoon een schoon fottooke

Dit is Brighton beach. Blijkbaar iets zeer gewild bij Melburnians, want zo'n strandkotteke is de uwe als je er 90.000 dollartekentjes voor neerlegt. Het is dan ook best te begrijpen dat aan de andere kant van de foto een eindeloze rij staat van vette kasten met terras jacuzzi's en overloop dak zwembaden. Zo'n huisje mogen ze mij elke dag cadeau doen. Maar omdat ik dit niet direct zie gebeuren mag je ons dus nog steeds terug in België verwachten ;)